Wołyń

                                               Wołyń

                                              (ukr. Волинь) 

                  – kraina historyczna w dorzeczu górnego Bugu oraz dopływów

                                         Dniepru: Prypeci, Styru, Horynia i Słuczy.

                                 
  

               Po podziale dzielnicowym Rusi Kijowskiej od 1199 r na ziemiach Wołynia istniało

                             księstwo włodzimierskie ze stolicą we Włodzimierzu.

 
Najwybitniejszym jego władcą, w latach 1201–1264, był Daniel Halicki (od roku 1253 król Rusi), 

                  który doprowadził do połączenia księstwa włodzimierskiego z księstwem halickim 

                                                     tworząc Ruś Halicko-Wołyńską

                Po najazdach mongolskich 1240–1241, Wołyń stał się terenem postępującej

 

                             rywalizacji polsko-litewskiej.

 

 Ostatecznie został podzielony między Królestwo Polskie i Wielkim Księstwem Litewskim.

 

                Włodzimierz został zajęty w 1366 przez króla Kazimierza Wielkiego. 

 

                             W 1429 w Łucku odbył się zjazd monarchów europejskich.

                  W 1566 zostało utworzone województwo wołyńskie ze stolicą w Łucku.

 

                Od 1569 na mocy unii lubelskiej Wołyń został przyłączony w całości

 

                            przez króla Zygmunta II Augusta do Korony Królestwa Polskiego.

 

        Obejmował tereny województwa wołyńskiego oraz część kijowskiego prowincji małopolskiej

 

       W 1772 w wyniku I rozbioru Polski południowy fragment znalazł się w granicach Austrii.

                  Nazwa Lodomeria używana jako uzupełnienie nazwy Galicja była związana 

 

                       z austriackimi pretensjami do ziemi włodzimiersko-wołyńskiej. 

 

 

Herb Lodomerii

 

                Władcy węgierscy tytułowali się łacińską nazwą podległych sobie terytoriów:

 

         rex Galiciae et Lodomeriae, Galiciae-Lodomeriaeque rex – król Halicza i Włodzimierza 

 

                                    a za jej pośrednictwem Habsburgowie.

                   Po II rozbiorze (1793)  podzielony nową granicą między Rzecząpospolitą 

                                                      a Cesarstwem Rosyjskim.

 
                                 Pozostała część w granicach Rosji po III rozbiorze w 1795, 

                                    jako gubernia wołyńska ze stolicą w Żytomierzu.

 

 

Herb guberni wołyńskiej

            W okresie I wojny światowej w latach 1915–1916 na terenie Wołynia toczyły

                             się ciężkie walki pozycyjne.

           Zachodnia część Wołynia na mocy Traktatu Ryskiego z 18 marca 1921 została 

 

                 prawnie przyłączona do Polski, lecz faktycznie należał do RP od maja 1919.

                      W 1921  powstało  województwo wołyńskie ze stolicą w Łucku .

 

     Największymi miastami Wołynia w granicach II RP w 1931 były kolejno Równe, Łuck, ,

 

                             Kowel ,Włodzimierz, Krzemieniec, Ostróg i Dubno

 

               Po agresji wojsk ZSRR z 17 września 1939 Wołyń włączono do Ukraińskiej SRR 

 

                                          (utworzono obwody: łucki i rówieński). 

 

              Po ataku III Rzeszy na ZSRR w roku 1941 Wołyń został zajęty przez wojska niemieckie.

 

                              W Równem ustanowiono stolicę Komisariatu Rzeszy „Ukraina”.

 

             Region stał się terenem aktywnej działalności OUN i UPA, dążących do utworzenia

 

                               państwa   ukraińskiego  pod protektoratem Niemiec.

 

                     Od lutego 1943 do stycznia 1944 – ze szczególnym nasileniem w lecie 1943 – 

        dochodziło do czystek etnicznych, czyli zorganizowanego ludobójstwa na ludności polskiej – 

                                    wymordowano ok. 50–60 tys. Polaków

                 Od 1945 Wołyń znajdował się w granicach Ukraińskiej SRR  –

 

                                               części składowej ZSRR.

 

     Po II wojnie światowej ocaleni Polacy (ok. 200 tysięcy) zostali wysiedleni przez sowieckie 

 

                       władze ukraińskie, głównie na Śląsk i Ziemie Odzyskane.

 

         Na ich miejsce osadzano ludność ukraińską wysiedlaną z terenów wschodnich

 

                                        województw RP

 

                                           Od 1991 w niepodległej Ukrainie.

 

                               Obszar przedwojennego województwa wołyńskiego obejmuje 

 

              obecnie dwa obwody: wołyński ze stolicą w Łucku i rówieński ze stolicą w Równem, 

 

                                          oraz część tarnopolskiego (Krzemieniec).

 

                                                                         ***********

                                            Obwód Wołyński

  

 

 Mi 398

               Herb obwodu wołyńskiego  przyjęty w 1997 r przedstawia w polu czerwonym  

                                                tarczy srebrny krzyż.

                Znak krzyża jako symbol Wołynia występował od XV wieku na pieczęciach

                                           wielkich książąt litewskich. 

         Po włączeniu Wołynia do Korony, krzyż uzupełniony orłem umieszczonym na tarczy

                    w skrzyżowaniu ramion krzyża był herbem województwa wołyńskiego.

 
                    W czasach zaboru rosyjskiego sam krzyż był herbem guberni wołyńskiej.

 

bl 124

                                                           ************************
                                               Obwód rówieński

  Na znaczku herb obwodu przyjęty 11 grudnia 2001,  przedstawia na tarczy dwudzielnej

 

                                w pas w głowicy w polu czerwonym srebrny krzyż, 

 

                              a w polu dolnym zielonym otwartą Biblię, szablę i pióro.

                                Obecny herb obwodu rówieńskiego przyjęty 9 sierpnia 2005

 

 

                                   przedstawia   w polu czerwonym srebrny krzyż kawalerski.

                                             *****************************

                                          Herby miast 

                                         Łuck
                                        Jedno z najstarszych miast  na Wołyniu. 

                                  Pierwsza  wzmianka pochodzi z 1085 r (gród Łuczesk).
    

Herb od 2007 r.

                                                            W herbie postać św. Mikołaja.

                                                                  Poprzednie herby miasta

 

1998-2007

 

1938

 

 1911

                                                                   *************

W 1429 na zamku w Łucku odbył się trwający od 6 stycznia przez 13 tygodni zjazd monarchów 

 

europejskich. Wśród obecnych w Łucku władców byli: wielki książę litewski – Witold;

 

 król Polski – Władysław II Jagiełło z królową Zofią;

 

  cesarz niemiecki – Zygmunt Luksemburski z cesarzową; król duński – Eryk VII;

 

 wielki książę moskiewski – Wasyl Wasyliewicz (zięć Witolda); 

 

wielki mistrz zakonu krzyżackiego – 

 

Russdorff; wielki mistrz kawalerów mieczowych – Zygfryd;

 

 legat papieski; metropolita Rusi – Focyusz, chanowie Tatarów perekopskich i zawołżańskich;

 

 hospodar Wołoszczyzny; książęta mazowieccy, pomorscy, śląscy, twerscy i odojewscy,

 

 posłowie Cesarza Bizantyjskiego, Jana VIII Paleologa.

 

 Przedmiotem obrad był projekt obrony przeciwko grożącej Europie 

 

potędze Imperium Ottomańskiego. 

1832. Litwa .Mi 338

***

Równe

 

                           Wzmiankowane w 1282 r. Prawa miejskie   pod koniec. XV w.
                            Od 1723 r do Lubomirskich (ośrodek ich dóbr na Wołyniu).

Po rozbiorze Polski Równe znalazło się w 1793 w zaborze rosyjskim.

  W II poł. XIX wieku  zamieniono je w twierdzę.

W latach 1919–1939 miasto ponownie należało do Polski.

 

1939-1941 -został zaanektowany przez ZSRR jako część Ukraińskiej SRR.

Od 28 czerwca 1941 do początku 1944 pod okupacją niemiecką

 

        W  1945 Równe,  zostało odłączone od Polski i włączone do Ukraińskiej SRR,

 od 1991 należy do państwa Ukraina.

          Herb miasta

                   

           Herb od 1990 r.

 

              *******

          Dubno

   Dubno (ukr. Дубно) – miasto na Ukrainie, w obwodzie 

 

 rówieńskim, nad Ikwą 

 (dorzecze Prypeci)

 

              

Mi 392

Znaczek wydany z okazji 900 rocznicy miasta Dubno z herbem przyjętym w 1995 r.

 

Jest to  odmiana herbu   kniaziów Ostrogskich. 

      

******

                                       Ostróg

 

Mi 382 - 900 lat miasta Ostróg.

                 Ostróg (ukr. Острог ) - miasto na Ukrainie (obwód rówieński), nad rzeką Horyń 

 

                                       przy ujściu Wilii, dawna rezydencja książąt Ostrogskich.

             Do 1945 w Polsce, w województwie wołyńskim, w powiecie zdołbunowskim.

 

***********

Znaczki Lubomla.

Jeden  znaczek z  11 - znaczkowej serii znaczków poczty miejskiej Lubomla z 1918 roku.

 

                              Napisy na znaczku po niemiecku,polsku,ukraińsku i hebrajsku.

                                   Znaczki zamówiono we wrześniu 1918 r w Pradze.

                                   Zostały wydrukowane,ale nie wprowadzono ich do obiegu.

 

 

           Luboml (ukr. Любомль) - miasto na Ukrainie i stolica rejonu w obwodzie wołyńskim.

                              Za II RP miasto było siedzibą wiejskiej gminy Luboml.

********************