ros. Виндавский канал,
lit. Ventos perkasas
Droga wodna mająca łączyć rzeki Dubissę i Windawę, znajdująca się w okolicach
miejscowości Bubie na Żmudzi i zbudowana w latach 1825–1830.
W roku 1796 gen. Józef Zefiryn de Witte przeprowadził
rozpoznanie możliwego połączenia rzeki Niemen
i rzeki Windawy.
Wskazał najkorzystniejsze miejsce połączenia przyszłej drogi wodnej
w pobliżu Kurtowian (Kurtuvėnai) gdzie rzekę Windawę i Dubissę
dzieli odległość 15 km.
Pierwotnie kanał miał być przedłużeniem Kanału Augustowskiego,
który łączył Niemen z Wisłą.
Dzięki Kanałowi Windawskiemu towary z Królestwa Polskiego
miały opuszczać granice Polski, przez Rosję z pominięciem Prus,
przez niezamarzający port w Windawie.
Długość kanału miała wynosić 32 km , szerokość 20 – 30 m
i miał mieć 20 śluz. miały żeglować statki o ładowności do 40 ton
Kanał był budowany przez żołnierzy rosyjskich pod
kierunkiem płk. Karola Iwanowicza Rokasowskiego
Budowę kanału władze rosyjskie zarzuciły w 1831.
Prace zostały wznowione dopiero na początku XX w. ale zostały ponownie
przerwane przez I wojnę światową i kanał pozostał niedokończony.
Obecnie zachowane koryto kanału jest zarośnięte
widoczne są ślady niewykończonych śluz.
*****
Prawie cały kanał wchodzi do parku regionalnego Kurtuvėnų regioninis

*****
*******
.



_1938_nnx0q1s_BN_Sygn.ZZK_S-20_233_A.jpg)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz