Miasto w zachodniej części Białorusi, w obwodzie brzeskim,
na Równinie Baranowickiej pomiędzy rzeką Szczarą i jej dopływem Myszanką.
139 km na pd. zach. od Mińska, 193 km na pn. wsch, od Brześcia
Siedziba rejonu baranowickiego
*****
biał. Баранавiчы
ros. Барановичи
Powierzchnia- 30 km²
Ludność ok. 180 tyś.
Herb miasta
Obecna wersja herbu
od 30 .XI.2012.
Przedstawiona w herbie lokomotywa parowa serii W-MB-ŻD
była pierwszym parowozem obsługującym Kolej Moskiewsko-Brzeską.
Kolej ta miała znaczenie miastotwórcze dla Baranowicz.
Godło to symbolizuje początki i rozwój miasta
Koło zębate symbolizuje późniejszy rozwój przemysłowy miasta
Kolory tła – czerwony i zielony, nawiązują do flagi Białorusi
*****
Herb z konkursu z okazji 150. rocznicy założenia miasta
Flaga
*****
Pierwsza wzmianka o Baranowiczach pochodzi z 1627 r.
Anna Eufrozyna Sieniawska, córka wojewody trockiego A. Chodkiewicza,
zapisała wówczas tę wieś (wraz z majątkiem Mysz) swojemu synowi w testamencie.
W 1666 r. włości te nabył kasztelan nowogródzki M.W. Judycki
W II poł. XVIII w. wieś należała do Masalskich i Niesiołowskich
Do rozbiorów leżała w województwie nowogródzkim.
Po trzecim rozbiorze Rzeczypospolitej (1795 r.) znalazła się w granicach
Imperium Rosyjskiego.
1796 w gub słonimskiej
1797-1801- guberni litewskiej
1801 w gub .grodzieńskiej
od 1842 w gub. mińskiej
****
Przekształcenie wsi Baranowicze w miasteczko, a następnie w miasto,
było związane z budową kolei w drugiej połowie XIX w.
Brześć-Moskwa i Równe-Wilno w 1870 r.
29 .XI.1871 r. na nowo wybudowanej stacji kolejowej kolei Moskiewsko-Brzeskiej
został odprawiony pierwszy pociąg towarowo-pasażerski ze Smoleńska.
Stacja otrzymała nazwę „Baranowicze” – od położonej w pobliżu wsi
o tej samej nazwie
Wokół stacji kolejowej zaczęły równolegle rozwijać się dwie, początkowo
niezależne osady , które dały początek zabudowie miejskiej.
*****
W 1881 roku majątek baranowiczki został zakupiony przez hrabiego
Jana Lamberta Rozwadowskiego
Ponieważ hrabia był katolikiem, a katolikom nie wolno było kupować ziemi
w zachodnich guberniach Imperium Rosyjskiego,
Rozwadowski zarejestrował ją na nazwisko swojej żony Elżbiety,
która była prawosławna
Bliskość kolei doprowadziła do szybkiego wzrostu liczby ludności wokół stacji.
Rozwadowski sporządził plan dróg i działek i zaczął sprzedawać
swoją ziemię pod zabudowę.
27.V.1884 1884 Rozwadowski otrzymał pozwolenie na budowę miasteczka
6 .X. 1888 r. w Rozwadowie (Stare Baranowicze) utworzono samodzielną
administrację miejską.
Adm. w gminie Nowa Mysz (Новомышской волости)
Po dociągnięciu tu następnej trasy kolejowej Wilno-Łuniniec-Pińsk,
pojawiła się druga stacja „Baranowicze Poleskie”
(w odl. 2,5 km od stacji Baranowicze)
która stała się drugim centrum przyszłego miasta - Nowe Baranowicze
Adm. częściowo w gminach Nowa Mysz,Stołowicze, Jastrzębl, Darewo
***
W latach dziewięćdziesiątych XIX w.(1891) wieś Nowe Baranowicze połączyła
się ze miasteczkiem Rozwadowo (Stare Baranowicze )
Baranowicze-Rozwadowo miały samorząd miejski
i były lokalnym centrum gospodarczym.
w powiecie nowogródzkim w guberni mińskiej
Przyczyniło się do tego także przeniesienie garnizonów wojskowych
z Nowogródka i Horodyszcza.
W drugiej połowie XIX w do Baranowicz zaczęli ściągać licznie Żydzi.
mieściła się siedziba rosyjskiego Sztabu Generalnego
( Ставка Верховного главнокомандующего)
w pobliżu stacji Baranowicze-Poleskie
Od września 1915 r. okupowane były przez wojska niemieckie.
6 km na wschód od miasteczka znajdowała się linia frontu niemiecko-rosyjskiego.
Po odejściu wojsk niemieckich, 5.I.1919 r., do miasta wkroczyły
oddziały Armii Czerwonej.
6.II. 1919 - stało się ono centrum powiatu baranowickiego guberni mińskiej.
W kwietniu 1919 Baranowicze zajęły wojska polskie,
a od lipca do września 1920 ponownie Armia Czerwona.
30. IX.1920 miato zajęły wojska polskie
Po podpisaniu traktatu pokojowego w Rydze (1921 r.) Baranowicze
znalazły się w granicach II Rzeczpospolitej
W okresie międzywojennym były ważnym ośrodkiem gospodarczym
II Rzeczypospolitej, największym miastem woj. nowogródzkiego,
siedzibą pow. baranowickiego
Baranowicze stanowiły macierzysty garnizon
Nowogródzkiej Brygady Kawalerii
W 1938 uruchomiono lokalną rozgłośnię Polskiego Radia,
Polskie Radio Baranowicze
2 .XI.1939 zostały włączone do Białoruskiej SRR.
4 .XII.1939 stały się centrum administracyjnym nowo utworzonego
obwodu baranowickiego.
26 .VI. 1941 miasto zajęli Niemcy.
Baranowicze ( Baranowitschi) stały się siedzibą obwodu baranowickiego
Komisariatu Generalnego Białoruś ( Generalbezirk Weißruthenen)
6 .VII. 1944 r. miasto zostało ponownie zajęte przez Armię Czerwoną
(Operacja Bagration)
8 .I. 1954 r. zlikwidowano obwód baranowicki,
Miasto Baranowicze i 4 rejony likwidowanego obwodu
włączono do obwodu brzeskiego.
Baranowicze zdegradowano do funkcji siedziby rejonu –
początkowo nowomyskiego, a od kwietnia 1957 r. – baranowickiego.
Od 1991 - Baranowicze są częścią niepodległej Białorusi.
***********
Znaczki pocztowe
Znaczki Imperium Rosyjskiego
1858-1915
*****
Okupacyjne niemieckie
Landesbotenpost der 10. Armee
**
Ostland
1941-1944
****
Znaczki Polski
1920-1939
30 .X.1922 Baranowicze odwiedził
marszałek Józef Piłsudski
*****
Znaczki ZSRR
1939-1941 , 1944-
.jpg)
****
Znaczki Białorusi
Od 1992
***
białoruski pilot wojskowy, odznaczony tytułem Bohatera Białorusi,
był naczelnikiem bazy lotniczej w Baranowiczach.
W 2009 roku w Baranowiczach otwarto muzeum pilota
****
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz