czwartek, 23 marca 2017

Czarnogóra

Czarnogóra ( Црна Гора/Crna Gora ) – państwo w Europie Południowej.
 Leży na wybrzeżu Morza Adriatyckiego i graniczy z Serbią, Kosowem, Chorwacją, Bośnią i Hercegowiną oraz Albanią.

Czarnogóra jako część Jugosławii (1981).


 niezależny kraj, zwany najpierw Duklja,


              potem Królestwo Zety, a następnie księstwo Zeta pozostające w zależności od Bizancjum

W średniowieczu Czarnogóra należała do Serbii ( od 1170 r)
 
Nazwę wzięła od ciemnego, porosłego sosnowym lasem masywu Lovćena

wznoszącego się na na zachód od Cetinje.
W większości języków używa się starej weneckiej nazwy Montenegro.

W latach 1420-1797 -  wybrzeże Adriatyku stanowiło protektorat Republiki Weneckiej

Po 1389 r  (klęska na Kosowym Polu) mieszkańcy tego górzystego kraju nadal stawiali opór Turkom.

W 1482 r  Ivan Crnojević ustanowił w Cetyni niepodległe państewko rządzone przez władykę.


         W 1697  r. władza przypadła w udziale rodowi prawosławnych, dziedzicznych biskupów z rodu Njegoszów, który w 1711 zawarł sojusz z Rosją.

Za rządów władyki Piotra II (1830–1851) nastąpił wielki rozwój kultury.


W 1851 Daniel II Petrowić-Niegosz za zgodą Rosji i Austrii został świeckim księciem Czarnogóry i rozpoczął walkę o wolną i niepodległą Czarnogórę.  
 31 lipca 1862 po kolejnym konflikcie z Turcją podpisano układ pokojowy, potwierdzający wytyczone granice i uznający niepodległość nowego państwa.

 Akt ten umożliwił międzynarodowe uznanie Czarnogóry.
Kongres Berliński 13 lipca 1878 r. uznał niepodległość Czarnogóry.

28 sierpnia 1910 roku Księstwo Czarnogóry przekształciło się w Królestwo Czarnogóry .

             Król  Mikołaj I Petrowić-Niegosz ( Nikola I )



Od stycznia 1916 do października 1918 była okupowana przez wojska austro-węgierskie.

              26 listopada 1918 Królestwo Czarnogóry oficjalnie stało się częścią Serbii


Od 1929 - 1941 w  prowincji Zeta (Banovina Zetska)


                 
Mi 417

Podczas II wojny światowej (1941–1944) okupowana najpierw przez Włochy  a następnie przez Niemcy  (Nezavisna Država Crna Gora).
 
Po II wojnie światowej republika związkowa   drugiej  Jugosławii  

Szczyt górski w centralnym miejscu godła to góra Łowczen (Lovćen) z kaplicą-mauzoleum władyki (księcia-biskupa) Piotra II Petrowicia-Niegosza, zaś fale podkreślają zdobycie przez Czarnogórę dostępu do morza w wyniku walk narodowowyzwoleńczych przeciw Turcji. Ciemny (szary) kolor skał związany jest z nazwą republiki - "Czarnogóra

                1946 - przeniesienie stolicy do Podgoricy 
      ( Titograd  1946-1992 )
            Herb Titogradu


        1963-1992-  Socjalistyczna Republika Czarnogóry.

         27 kwietnia 1992 wraz z SR Serbii utworzyła

Serbia i Czarnogóra (2003–2006)




3 czerwca 2006 - Parlament Czarnogóry ( (Skupština Crne Gore) proklamuje niepodległość.



*************


Znaczki pocztowe

Emisja znaczków pocztowych od 1874 r.




W dolnych rogach znaczka herb dynastii Petrović (Петровића)


 Emisje rządu emigracyjnego





Znaczki okupacyjne

Austro-Węgry



Włoskie



1941 -Włoskie nadruki na znaczkach jugosłowiańskich 



1943 - znaczki definitywne z napisem  Crna Gora

1943  - nadruki niemieckie

1944


Wznowienie  własnych emisji 15. XII. 2005


***************************** 

Kotor i wybrzeże adriatyckie
Herb Kotoru

 Należący dziś do Czarnogóry i Albanii odcinek wybrzeża Morza Adriatyckiego   pozostawał we władaniu Republiki Weneckiej od początku XV wieku do jej upadku w 1797 r pod nazwą Albanii Weneckiej (Albania Veneta).
W 1420 r.  miasto Cattaro (Kotor) oddało się pod protektorat Wenecji. 
W 1421 r. Wenecja uzyskała port Dulcigno (Ulcinj) i przejściowo (do 1423 r.) port Budua (Budva). 

W 1425 r. pod protektoratem Wenecji znalazł się pas wybrzeża od Budvy do Antivari (Bar).
 Dalsze postępy zostały zahamowane przez przewagę Serbów. Dopiero w 1442 r. Wenecja odzyskała Budvę, w 1443 – Bar, a w latach 1444–1447 uzyskała Shati i Danj. Było to apogeum władztwa weneckiego w północnej Albanii.

Na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego zostały przyłączone do Cesarstwa Austriackiego jako Królestwo Dalmacji, przy czym na przełomie lat 1813–1814 były krótko okupowane przez Czarnogórę, która zainstalowała w Dobrocie tymczasowy rząd, ale po nadejściu wojsk austriackich oddała ten obszar bez walki.




 Na mocy traktatu berlińskiego z 13 lipca 1878 r. przyłączono do austriackiej Dalmacji turecką gminę Spizza (Sutomore) – 40 km² .
 W 1913 r. Czarnogóra uzyskała należący dawniej do Wenecji pas wybrzeża z portami Bar i Ulcinj.


 Po upadku Austro-Węgier w 1918 r. dawna Albania Wenecka została włączona do nowo powstałej Jugosławii.


 Podczas włoskiej okupacji w latach 1941–1943 tereny te stanowiły Prowincję Kotorską w Gubernatorstwie Dalmacji.


1943-45 okupacja niemiecka.




 Po II wojnie światowej zostały przyłączone do Czarnogóry, w której składzie pozostają do dzisiaj.



  

****************** 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz